Pizza to danie, które może smakować różnorodnie w zależności od rodzaju, wykorzystanych składników czy nawet sposobu pieczenia. Popularność tej potrawy sprawiła, że pojawiło się wiele jej wersji, jednak wśród najbardziej znanych rodzajów wciąż znajduje się pizza neapolitańska oraz pizza rzymska. Choć na pierwszy rzut oka pizze te mogą wydawać się podobne do siebie, w rzeczywistości różnią się wieloma aspektami. W tym artykule wyjaśnimy, czym charakteryzuje się pizza neapolitańska, a czym pizza rzymska.
Ciasto – podstawa każdej pizzy
Główną i najbardziej rzucającą się w oczy różnicą, jest ciasto. Pizza neapolitańska charakteryzuje się wyjątkowo cienkim, miękkim i elastycznym spodem. Ze względu na delikatną strukturę oraz wilgotny środek, taki rodzaj pizzy trudno jest pokroić w trójkąty, dlatego zazwyczaj spożywa się go nożem i widelcem w całości. Cechą wyróżniającą pizzę neapolitańską, są grubsze wypukłe brzegi, zwane „cornicione”. Ciasto przygotowywane jest z bardzo prostej mieszanki mąki, wody, drożdży i soli, i zazwyczaj jest wyrabiane ręcznie lub przy pomocy specjalnej wolnoobrotowej mieszanki, która pozwala zachować odpowiednią porowatość.
Pizza rzymska wyróżnia się natomiast znacznie bardziej chrupiącym ciastem. Może występować w dwóch odmianach: cieńszej i nieco grubszej. Ciasto jest jednolite na całej powierzchni, a brzegi nie wystają poza jego powierzchnię.
Technika pieczenia
Pizza neapolitańska wypiekana jest w piecach opalanych drewnem w ekstremalnie wysokiej temperaturze – około 450°C. Dzięki temu proces pieczenia trwa bardzo krótko, zazwyczaj od 60 do 90 sekund. W tak wysokiej temperaturze pizza zachowuje miękką konsystencję i charakterystyczne, lekko przypieczone brzegi. Dodatki na pizzy pozostają świeże i nie tracą swojego smaku.
Pizza rzymska pieczona jest w niższej temperaturze, zazwyczaj w piecach elektrycznych lub gazowych, co sprawia, że cały proces trwa dłużej – około 3-5 minut. Dłuższy czas pieczenia powoduje, że ciasto jest bardziej chrupiące, a cała pizza ma bardziej równomiernie wypieczoną strukturę.
Dodatki
Obie pizze korzystają z tradycyjnych włoskich składników, ale sposób ich użycia jest nieco inny. Pizza neapolitańska cechuje się minimalizmem – klasyczna Margherita zawiera tylko sos pomidorowy, mozzarellę di bufala, świeżą bazylię i oliwę z oliwek. Kluczową rolę odgrywa tu jakość składników – używa się wyłącznie pomidorów San Marzano, które mają intensywny, słodko-kwaśny smak.
Pizza rzymska jest bardziej elastyczna pod względem dodatków – oprócz klasycznych wariantów, często można spotkać wersje z większą ilością składników, takich jak karczochy, oliwki, prosciutto czy nawet ziemniaki. Sos pomidorowy jest zazwyczaj bardziej doprawiony i mniej wodnisty niż w wersji neapolitańskiej.
Podsumowanie
Pizza neapolitańska i rzymska to dwa różne podejścia do tego samego, klasycznego włoskiego dania. Każdy z tych dwóch popularnych rodzajów pizzy ma swoich zwolenników, którzy chętnie próbują różnych wariantów smakowych. Jeżeli chcesz spróbować pysznej pizzy włoskiej z oryginalnych, świeżych składników, zajrzyj do naszej włoskiej restauracji Pulcinella Italiana i wybierz pozycję z menu, która najbardziej Ci odpowiada.